ερωτεύομαι πάλι

Όταν βλέπεις απο τόσο κοντά τον πρώτο ενθουσιασμό και τον πρώτο έρωτα τον αληθινά μεγάλο και ακούς γι'αυτόν και θυμάσαι.. θυμάσαι ότι πιο όμορφο έχεις ζήσει κι εσύ, είναι σα να το ξαναζείς μέσα σου. πάλι απο την αρχή. Και μοιάζει το ίδιο υπέροχο κι ενθουσιαστικό. κι έχεις χαμόγελο που ξεπερνά τα όρια του προσώπου σου και απλώνεται κι απλώνεται.. και το αγαπάς και τα αγαπάς όλα. και αγαπάς τη ζωή σου όπως είναι. κι εκείνον πιο πολύ επειδή υπάρχει μέσα της και την κάνει μαγευτική. και είναι ο ίδιος άνθρωπος που αγάπησες τότε και όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερο τον αγαπάς. Είναι υπέροχο συναίσθημα ο έρωτας καρδιά μου. και είναι τόσο μα τόσο ωραίο να σε ξαναερωτεύομαι.

ναι σε αγαπάω

Σκέφτομαι οτι μπορεί και να μην θέλω να έρθεις τώρα. αλλά σε λίγο θα θέλω και πιο μετά θα θέλω και αύριο φυσικά θα θέλω να ξυπνήσουνε παρέα και να μην χρειαστεί να φύγεις. Είναι γελοίο που μου έρχονται κάτι τέτοια περίεργα χωρίς λόγο. Να, ξαφνικά σε αισθάνομαι μακρινό. και σε αισθάνομαι χάλια και δεν θέλω να είσαι χάλια και επειδή δεν ξέρω τι να κάνω γι' αυτό προτιμώ να μην σε δω καθόλου αυτή τη στιγμή. Δεν έχει νόημα γιατί ήδη ξέρω πως είσαι καλά πια. μα έλα που το μυαλό μου κόλλησε στο χάλια και τώρα έχω μείνει εκεί. Μερικές φορές νομίζω πως θα σε τρομάξω, όπως τρομάζω κι εμένα. πως να πιστέψεις πως για λίγη ώρα δεν θέλω να σε ακούσω γιατί απλά δεν ξέρω τι να κάνω για σένα.? θέλω να κάνω κάτι άλλο να περάσει ο χρόνος και να επιστρέψει ο ενθουσιασμός μου για να μπορώ και πάλι να είμαι εγώ κι εσύ να μπορείς και πάλι να είσαι καλά... και να θέλω να 'ρθείς..

Ματάκια μου,
Είναι μακρύς ο χρόνος όταν φεύγεις. πονάνε οι ώρες και θέλω απ’ το πρωί να βραδιάσει. να έρθει η άλλη μέρα και μαζί της να έρθεις κι εσύ να σε δω. αφού για άλλη μια φορά αυτό είναι ανέφικτο τώρα.. Μα είναι νωρίς πολύ για να νυχτώσει. και περιμένω κοιτώντας σε απο ένα ψεύτικο παράθυρο. να κινείσαι- πολύ μακριά μου- και να μιλάς και να έχεις αυτό το υπέροχο χαμόγελο να φωτίζει το προσωπάκι μου. Είναι μεγάλος ο καιρός όταν λείπεις. και εύχομαι να αλλάξει κάτι και να γίνει το θαύμα. να έρθεις πιο γρήγορα κι ας είναι για λίγο.. το ελπίζω. και επειδή εσύ θες πάντα όπως εγώ, θα τα καταφέρουμε. και θα γίνει σήμερα το αύριο μας και το αύριο πάλι αύριο και συνέχεια.
Σε αγαπάω

Μυρίζω όπως εσύ τώρα. και περιμένω να πάρεις τις πρωτοβουλίες που σου απαγόρευσα
Όσο κι αν σε μυρίζω δεν αλλάζει. δεν είσαι εδώ κι ούτε ξέρω πως θα 'ρθεις. Απλά χειροτερεύω και χειροτερεύω στη σκέψη οτι δεν σε άφησα να διανύσεις την καταραμένη απόσταση
Έχω κλάψει τόσο πολύ που τα μάτια μου τσούζουν και κλείνουν. μπορεί και να νυστάζω κιόλας
Καληνύχτα

πρέπει να πάψω να σε περιμένω

τα πράγματα παραείναι απλά. Κάθε φορά που σου λέω, φεύγεις. και κάθε φορά που φεύγεις, φεύγεις. δεν υπάρχει τίποτα πέρα απο αυτό. δεν υπάρχει γυρισμός γιατί απλά δεν πρέπει να υπάρχει. Γιατί δεν μπορείς να είσαι πάντα εδώ και πουθενά αλλού. Θέλω και θες κι αυτό το ξέρουμε, αλλά δεν γίνεται. δεν είναι δίκαιο να γίνεται. δεν είναι σωστό. είναι μεγάλος μεγάλος εγωισμός δικός μου να σε κρατάω όλο εδώ και να σε υποχρεώνω να αφήσεις όλα τα άλλα πίσω. δεν θέλω. δεν θα γίνει ξανά. στο λέω. όσο κι αν δεν θέλω. όσο κι αν δεν θες.

και σιγά σιγά θα σταματήσω κι εγώ να κοιτάω τριγύρω.. μήπως το πάρω επιτέλους απόφαση οτι πρέπει να πάψω να σε περιμένω

αλλάζεις κι αλλάζουν όλα μαζί σου

πέρασα πόση ώρα να μιλάω στην ψυχολόγο για τους φόβους μου. που είναι αρκετοί. γενικοί κι αόριστοι. μετά βγήκα και μόλις πέρασα την πόρτα σε είδα με αυτό το ύφος και με τα απότομα λόγια σου πνιγμένα στην άρνηση. και πανικοβλήθηκα. περίμενα τα πάντα εκείνη τη στιγμή. να μου φωνάξεις, να με χτυπήσεις, να τα σπάσεις όλα, να σηκωθείς να φύγεις.. κι εσύ δεν έκανες τίποτα. απλά μπήκες κι έκλεισες. κι εγώ εκεί δεν μπορούσα να κρατηθώ άλλο. τίποτα απ όσα ανέλυα τόση ώρα δεν με είχε επηρεάσει. και είδα πως το μόνο πράγμα ικανό να με διαλύει είναι στα χέρια σου. Ήταν σα να είσαι θυμωμένος και τα μάτια σου με τρόμαξαν γιατί είδα μέσα τους οργή και ένιωσα οτι με μισούσες. δεν το κάνεις εσύ αυτό ποτέ, αλλά έτσι ένιωσα. δεν πρόλαβα να σε ησυχάσω. ούτε καν να σε αγγίξω δεν άφησες. Γιατί να γίνεις έτσι? εσύ, που όταν σε είδα ήσουν τόσο καλά.. γιατί? και φυσικά εγώ φταίω και θέλω να γυρίσω πίσω το χρόνο να τα αλλάξω όλα αλλά αυτό δεν γίνεται και.. και βρέθηκα ξανά να κρέμομαι απο μια κλωστή. ασταθής και μουσκεμένη και να θέλω να σταματήσω να τρέμω και να μην με νοιάζει που με κοιτάνε και να θέλω να φύγω για να μην είμαι εκεί. Μετά σκέφτηκα την απάντηση στους φόβους που έψαχνα σήμερα. τώρα ξέρω πως τελικά αυτό που πιο πολύ φοβάμαι είναι η απότομη μεταστροφή σου. όλοι μου οι φόβοι συμπυκνώνονται και γίνονται αυτό μόνο. απο κει γεννιούνται κι εκεί καταλήγουν.

σε αγαπάω

δεν έχεις κάνει τίποτα εσύ. δεν έχεις φταίξει σε τίποτα ποτέ. και το ξέρω.ακόμη κι αν δεν ήμουν πάντα εκεί, εγώ το ξέρω. Μην σκέφτεσαι. δεν είναι αναισθησία, είναι που έτσι πρέπει. πάψε σε παρακαλώ να φορτώνεσαι με πράγματα που δεν έγιναν ποτέ. δεν έγιναν απο σένα. Μικρό μου σε ικετεύω κοιμήσου και μην σκέφτεσαι. θέλω να δεις όμορφα όνειρα, καλό μου. και μετά να ξυπνήσεις και να είσαι εντάξει πάλι. θα είμαι εδώ εγώ. όλο το βράδυ κι όποτε θες. σε παρακαλώ. σε αγαπάω. σε παρακαλώ. χαμογέλα.