Και δεν θέλω να βρεθώ πουθενά αλλού

Τελικά μπορεί να πάει και παραπάνω.. Μπορεί να μεγαλώνει η αγάπη μου και ο ενθουσιασμός και η τρυφερότητα και η ευτυχία. Όσο κι αν περνάει ο καιρός, δεν χάνουν την ικανότητα τους να αυξάνονται. Όλα. Και το αγαπάω αυτό. Βασικά το λατρεύω. Θέλω να βγω έξω και να τρέξω και να ουρλιάξω και να πετάξω τόσο ψηλά που να πνιγώ μες στα σύννεφα. Κάπως έτσι μας φαντάζομαι όταν κλείνω τα μάτια, στα σύννεφα. Μα το πιο μαγικό απ' όλα είναι οτι κι όταν ακόμη τα ανοίξω πάλι στα σύννεφα είμαστε.

Συνήθιζα να μετράω τις μέρες που σε βλέπω. Να τις καταγράφω σε τετράδια μην τύχει και τις ξεχάσω. Να έχω αποδεικτικά στοιχεία να δείχνω στον εαυτό μου. Οτι ήσουν εδώ κι οτι είσαι και περισσότερο για να έχω τη θύμηση αγκαλιά τις στιγμές που μπορεί πια να μην είσαι. Μα ξαφνικά ανακάλυψα οτι οι σελίδες πλήθαιναν τόσο. Κι οτι δεν έχει νόημα να καταγράφω πια αφού κάθε μέρα και κάθε ώρα σε έβλεπα. Σε βλέπω. Σε έχω. Και είναι αμέτρητα όλα και δεν έχει νόημα να υπολογίζω σε χαρτιά. Έπαψα να έχω ανάγκη τις λέξεις και τις ημερομηνίες. Ξέρω που είσαι πάντα. Και δεν θα ξεχάσω ούτε μια στιγμή. Σε αγαπάω τόσο....

Τριαντάφυλλα

Ακόμα εκπλήσσομαι με κάποιες σου κινήσεις
Λουλούδια λοιπόν....
Περνάς την πόρτα μου μ' ένα μπουκέτο
το κρατάς κρυμμένο πίσω απο τη πλάτη για να μην το δω
Τριαντάφυλλα κόκκινα. όπως το πάθος και η ένταση και η αγάπη κι όλα αυτά που μας πλημμυρίζουν και μας κυριεύουν
Είναι τρία, ο αγαπημένος μου αριθμός-και το ξέρεις
Είναι υπέροχα. Μα πιο υπέροχο ακόμη είναι το χαμόγελο εκείνο που απλώνει και φωτίζει το προσωπάκι σου. και το δικό μου προσωπάκι ύστερα.
Αχ βρε πρίγκιπα. Ακόμα σε παρακαλώ να με τσιμπάς κάποιες φορές.. δεν μπορώ αλλιώς να πιστέψω..

Τα καλύτερα γενέθλια της ζωής μου

Θα έπρεπε να είναι η πιο μεγάλη μου ανάρτηση αυτή, αλλά μερικές φορές δεν είναι τα λόγια που φτιάχνουν τις στιγμές. Τόσο καιρό έπλαθα τη ζωή μου με λέξεις. Τώρα η ζωή μου είναι τόσο υπέροχη κάθε ξεχωριστή μέρα που οι λέξεις μου είναι άχρηστες. Ζούμε τόσο μεγάλα πράγματα που δεν χωράνε σε προτάσεις. Δεν περιγράφονται. Κι ούτε έχω ανάγκη να τα περιγράψω γιατί αυτά ξέρω πως δεν θα ξεχαστούν. Ποτέ. Να ανοίγω την πόρτα και η μυρωδιά σου να με χτυπάει στο πρώσωπο. Δεν την περίμενα μα είχε τόσο ποτίσει το σπίτι απο αυτήν. Και μετά τη μυρωδιά, η έκπληξη. Άπειρα κεριά σε όλο τον χώρο. Και ροδοπέταλα. Και μια κάρτα με λόγια δικά σου. Και ύστερα η παρουσία σου απο το πουθενά. Να μου λες να μην κλαίω τόσο μα εγώ να μην μπορώ γιατί δεν έχω αντικρύσει στη ζωή μου πιο υπέροχο θέαμα. Και δεν τελειώνει εκεί.. δεν τελειώνει. Έχει ένα σ'αγαπώ τεράστιο. Και τούρτα. Black Forest, η αγαπημένη μου. Κι άλλα κεριά. Και σαμπάνια. Και σου λέω πως δεν αντέχω και να σταματήσεις τις εκπλήξεις και απλά να με τσιμπάς γιατί ονειρεύομαι σίγουρα. Μα τότε είναι που μου βγάζεις ένα κουτάκι. Το δαχτυλίδι μας. Δεν ξεχνιούνται αυτά γλυκιά μου αγάπη. Ούτε περιγράφονται.

Οι μέρες μας

Τις λατρεύω. τις ώρες που περνάμε παρέα και που γίνονται μέρες και νύχτες συνεχόμενες. τις αγαπάω τόσο απίστευτα, αμέτρητα κι απερίγραπτα πολύ!! Κι εσένα ζωή μου που μου ζωγραφίζεις τις στιγμές και τις κάνεις να είναι γεμάτες με φως.. σε αγαπάω πιο πολύ απ' οτιδήποτε!!!! Μακάρι να είμαστε για πάντα έτσι φωτεινοί. και να βγαίνει η ευτυχία απο τις χαραμάδες του σπιτιού. και να μας τελειώνουν τα λόγια..μακάρι!! Και θα έρθουν βδομάδες και μήνες κι εκπλήξεις και γενέθλια κι επέτειοι και τόσα μεγάλα πράγματα και θα γεμίζει το άλμπουμ μας φωτογραφίες και θα γεμίζει η ζωή στιγμιότυπα και θα γεμίζει το μέσα μας κι άλλο. Τελικά δεν υπάρχει τέλος σε αυτό. πάντα θα χωράει λίγη αγάπη ακόμα. λίγη ευτυχία ακόμα. λίγο απ' το απόλυτο..!

Πτήσεις όλο τον καιρό

Και δεν με νοιάζει αν είμαι άρρωστη. Αν πονάω, αν νυστάζω, αν γκρινιάζω συνεχώς.. δεν με νοιάζει.. Σε έχω δίπλα. Σε κοιτάζω. Με χαϊδεύεις και με κλείνεις μέσα σε αγκαλιά μεγάλη. Και η αγκαλιά δεν τελειώνει. Δεν αφήνεται. Είμαι ευτυχισμένη που σε έχω εδώ. Είμαι ευλογημένη. Και σε αγαπάω με έναν τρόπο που δεν μπορώ να εξηγήσω και μια ένταση που δεν μπορώ να περιγράψω. Απλά θέλω να σου πω πως σε όλες μου τις στιγμές αισθάνομαι μια απίστευτη πληρότητα. Και δεν είμαι μόνη με το εγώ μου. Είμαστε μαζί. Εμείς. Ένα.

Χωρίς μεγάλα λόγια

Είσαι ο ουρανός που καλύπτει τον κόσμο μου. ο ήλιος.. το φως μου. Είσαι. Tο σεντόνι που με ζεσταίνει τα βράδια. Είσαι το χάδι στα μαλλιά μου-τρυφερό κι ανεπαίσθητο. Είσαι. Το καθημερινό μου κι ολοήμερο ταξίδι στον παράδεισο. Είσαι το οξυγόνο, το χαμόγελο, τα πάντα. Είσαι εδώ και θα είσαι..ευτυχία μου :)